مطلب اوّل در بيان زكات واجبى زكات واجبى داراى شش فصل است : فصل اوّل : بدان‌كه در باب زكات دادن مبالغهء بسيار در حديث وارد است ، از آن‌جمله از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه فرمود : « زَكُّوْا امْوالَكُمْ حَتّى تُقْبَلَ صَلاتُكُمْ » [ 1 ] « 1 » زكات مال خود بدهيد تا نماز شما قبول شود . نيز از آن حضرت منقول است كه فرمود : « مانِعُ الزكاة فِى النَّار » « 2 » [ 2 ] منع‌كنندهء زكات در آتش خواهد سوخت . و در حديث نيز اين مضمون وارد است كه : شخصى كه زكات مال خود نمىدهد خداى تعالى در روز قيامت مار و افعى بر او مىگمارد كه دست او را بگزد و طوق گردن او باشد ، و هر شتر و گاو و گوسفندى كه زكات او را نداده باشند آن شخص را در زير دست و پاى خود مىگيرند و شاخ‌داران او را شاخ مىزنند تا وقتى كه حساب خلايق به آخر رسد « 3 » .

--> ( 1 ) عوالى اللآلى 3 : 113 ، حديث 3 . مستدرك 7 : 12 ، حديث 19 . ( 2 ) مجمع الزوائد 3 : 64 . ( 3 ) مستدركِ وسائل 7 : 18 ، باب 3 .